içerik yükleniyor...Yüklenme süresi bağlantı hızınıza bağlıdır!

Yalan Ceviz Ağacı

Çocukluğumun ulu gölgesi

Halkımın, hayallerimin ve vaatlerin

Büyük, serin, heybetli koca ceviz ağacı.

Gelen nutukları bir rüzgarla salan

Bir rüzgarla unutturan..

Memleketimin yalan ceviz ağacı.

 

Gölgene sığındılar da konuştular.

Yemişinden yediler de umut verdiler.

Sana yaslanana koca dağ oldun da

Vaatlerin ilk şahidi sana

Sırtını dönüp gittiler,unuttular.

 

 

Bizim  koca çınarımız.

Nice gülüşlere sözlere şahit oldun.

Yükün ağırdı gelen giden tutmadı sözünü.

Her yükte kırıldı bir kolun kanadın.

 

Baharın gelişi ilk sen de çarpardı gözlere.

Ve yaslandı mı gölgene bir sırt.

O zaman anlardık umut etme zamanı.

Çünkü sen yalancı ceviz ağacı

Yazın umut kokardın.

 

Her söze kulak verdin.

Vaatler doğururken sevinçleri

Sen bilirsin yine olmayacağını

Ve dayanamadın kışın çetin soğuklarına

Gölgene sığınıp seni kara kışta unutanları

Sen de gölgenden mahrum ederek

Gittin bu diyarlardan.

 

 

Hatırda kaldı adın "Yalancı Ceviz Ağacı"

Gelen vaat etti de gitti unuttu bizi.

Sen soldun da gittin.

 

 

 

Cumali SABIRLI

YAZARIN DİĞER YAZILARI
FACEBOOK YORUM
Yorum