içerik yükleniyor...Yüklenme süresi bağlantı hızınıza bağlıdır!

Eğı̇tı̇m Camiasının acı kaybı

Sait Abim'e

Mesut Özatalı idari kadronun davetine icabet etmiş, dost sohbeti devam ederken,Sait Abimizin emekliye ayrıldığını söylediklerinde, yakındaysa

davet edelim demiştim,arkadaşlar benim aramamı istemişlerdi,bende telefona sarıldım,ulaşılamıyor sinyaliyle karşılaştım.sohbet anında bir iki sefer daha aradım yine ulaşamadım.keşke burda olsaydı sohbete onunla devam etseydik arzumuza rağmen o günü ulaşamadık,ertesi günü yine aradım ama ulaşılamıyor sinyali ,aklıma binbir türlü şüphe düşürdü..

 

defalarca aramamıza rağmen telefonlarının cevap vermemesi içimi kemiren ve içimde her an fırtınalar kopacak bir haber alacağım endişesi içerisindeyken,milli eğitim müdür yardımcısı Recep Türk aradı,hoşbeş sonrası bana ,sait beyden haberin varmı deyince kafamdan kaynar sular boşalıverdi.yok gardaş hayırdır bende bir haftadır haber alamıyorum dediğimde ,sait beyin coronadan Araştırma hastahanesinde yattığını söyleyince içimdeki fırtınalar tusunamiye dönmüştü,telefon sonrası dizlerimin bağının çözüldüğünü hissettim.ve 07.08 .2020 Mesut Özata Anadolu Lisesi Müdürümüz Nesim Sayılır Bey'in Sait abimizi kaybettik mesajıyla yıkıldığımı hissettim.

Ah sait abim Ah...

Bir bilsen seni ne kadar çok sevdiğimizi,ve ne kadar çok seveninin olduğunu,Sait abiyle gıyaben 30 yıldır tanışırız.ancak yollarımız 7 yıl önce kesişti ve birlikte 7 yıl çalışık.o bir idareci idi,yani idare eden adam gibi adamdı,dürüst,adil,sevecen,mütevazi,devlet terbiyesi almış bir beyefendiydi.her ne kadar ben onun müdürü isemde,ondan çok şeyler öğrendiğimi itiraf etmeliyim.okulumuz için bir dengeydi,bir ağabey,bir vefalı dost ve bir yol arkadaşıydı,hep güleryüzlü,hep olumlu ve hep pozitifti..genç öğretmenlere iyi bir rehber,öğrencilere bir baba gibi şefkat doluydu .

Ah sait abim,sizin müdürünüz olmama rağmen yine o nezaketiniz ve nezahetiniz karşısında abi dedirtecek kadar kadirşinas ve alicenap birisiydiniz.

Hep böylemi olur,hep gidincemi bu satırları yazmak gerekir,..ardınızda sizi seven bir ordu bıraktınız.elbette çok sevenleriniz var,ancak Mesut özatalı kardeşlerinizi gerçekten yetim ve öksüz bıraktınız.biz onca acılar görmüş iken bu acı hepsinden öte yüreğimizi yangın yerine çevirdi..ah sait abim ah...gözyaşlarımızla seni emekliye uğurlamıştık,yine yanımızda,yine arkamızda olursunuz diye umudumuz ve ümidimiz vardı,

Umutlarımız yerle bir oldu.sen bizim Sait abimizdin,sen bizim dert kapımızdın,sen bizim güven kaynağımızdın,bütün bu olanlardan sonra seni çok seven kardeşlerin yokluğuna nasıl alışacak..

En son birlikte yemek yemiş,sarılamadan ayrılırken,abi sarılacağımız günlerde görüşmek üzere derken kimbilir belkide gardaş ahiretemi kaldı kavuşmamız diyerek tebessüm etmiştin.

Sait abi ,hıçkırıklar arasında bu yazıyı yazarken biz senden razıydık,inşallah sizde bizden razısınız diyememenin derin hüznü içindeyim.sait Abim senin için ağlayan kardeşlerin senin yokluğuna nasıl dayanacaklar onuda zaman gösterecek,ne diyelim"her canlı ölümü tadacaktır."ilahi buyruğunu biliriz ve yapılacak duadan fatihadan ve okumadan başka elimizden birşeylerin gelmediği gerçeği ile,rabbim mekanınızı cennet eylesin.eğitim camiasının,öğrencilerinin ve bütün sevenlerinin başı sağolsun.

Orhan Güleşce

YAZARIN DİĞER YAZILARI
FACEBOOK YORUM
Yorum